چشم هایم ناودانی بارانست
چشم هایم ناودانی بارانست
روزهای بارانی
چشمهایم ناودان می شود
و عابران که دوان دوان
به باران لعنت می فرستند
سقف آسمان را نفرین کرده
هی می دوند تمام پاهایشان را
تا زیر سقف آجری خانه ها آرام می شوند...
و من می مانم
و بـــــــــــــاران
که تمامی غصه هایش را در چشم من می گرید....
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۲ ساعت ۱۲:۴۷ ب.ظ توسط فریمـــــاه
|
بسم الله الرحمن الرحیم